Anlatamadigim Hikayeler Munasebeti

Gri bir rogar kapağından sonra gördüm gözleri, her metre karesine kadar islakti boşluklar vardı ellerinde ve görülmeye gereken  şeyler. Sanki, sanki avuçlarında çok tanıdığı birinin kalbini tutuyor gibiydi yanimdan alımlı bir esinti geçerken, kabalık bir caddenin ortasında çırılçıplak soyunmuş bir kadının yanlızca çığlıklarına kulak asan küçük bir çocuk olmayı dilerken hazin melodisinin içinde dili kopmuş bir kelimeye benzetiliyordum gözleri büyüyordu …

Nisan, bilmiyor

Unutulmam zor olmadı aslında daha iyi açıklarsam; hiç bi` yerde tam olarak olmamıştım zaten. Şurada daha çok mutlu olurum diye bir yer yok ben olmazsam sende olmazsin gibi biri de her yeri gördüm ben herkesi gommeden evvel her insanın kokularinda varım söyleyeceği önce düşünmesi gereken kelimeyim, “belki.” kahretsin haziran  çok çetin geçiyor buralarda. Bu soğuk cigerlerimi telaslandiriyor. Keşke buradan uzaklaşabilsem …